Je mag niet spieken!

We worden allemaal opgevoed met het adagium:

‘Je mag niet spieken’.

Natuurlijk is het zo, dat je op eigen kracht je examen moet halen, zonder bij iemand af te kijken, om een reëel beeld te krijgen van wat je kan.

De consequentie is wel, dat we als volwassenen niet bij anderen ‘de kunst afkijken’. ‘Niet spieken’ is stevig bij ons verankerd.

Vroeger was het juist gebruik om ‘de kunst af te kijken’. Je ging bij een meubelmaker of zo in de leer. Eerst mocht je alleen gereedschap aanreiken en kijken. Later mocht je simpele dingen gaan doen. Steeds complexer werd het, tot je je eigen meesterstuk maakte.

Bij kenniswerkers ligt dat blijkbaar anders. De benodigde vaardigheden om als kenniswerker goed uit de verf te komen, worden vaak niet afgekeken.

Hoe vaak ik niet in een groep een manier van werken laat zien, of een handigheidje, en dat er dan iemand uit de groep roept: ‘O ja, dat doe/gebruik ik al jaren. Bevalt me heel erg goed’ en dat de rest van de collega’s met de oren klappert en er nog nooit van gehoord heeft!

Er wordt wat aangemodderd en het wiel opnieuw uitgevonden op kantoor.

Ik vraag me altijd af hoe dat komt. Zou dat inderdaad komen, doordat we geleerd hebben, dat spieken niet mag?

De lerende organisatie is in opkomst.

We blijven een leven lang leren en we moeten leren van onze fouten.

Kunnen we dan ook het spieken instellen? Gewoon, over de schouder van de ervaren collega meekijken, hoe hij of zij het doet?